Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Gdańsku

Pomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Gdańsku

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Gdańsku

"Sąd Ostateczny" musi zostać w Gdańsku

Drukuj PDF

PWKZ nie zgodził się na wyjazd za granicę "Sądu Ostatecznego" Hansa Memlinga. Powodem decyzji jest brak możliwości jednoznacznej oceny kondycji zachowania obrazu. Ostatnie badania dotyczące stanu zachowania dzieła pochodzą z 2002 roku.

Wniosek Muzeum Narodowego wpłynął do WUOZ w Gdańsku 29 sierpnia br. PWKZ podjął decyzję o dokonaniu kontroli stanu zachowania zabytku przed wywozem, która to kontrola odbyła się 15 września br.

Jeszcze przed kontrolą, PWKZ poddał analizie praktycznie kompletny materiał dotyczący ew. udziału obrazu w wystawie oraz przeanalizował badania dzieła wykonywane zarówno przez Muzeum Narodowe w Gdańsku jak i badaczy  z ośrodków akademickich.

W kontroli przeprowadzonej 15 września br. oprócz PWKZ i przedstawicieli WUOZ w Gdańsku wzięli udział eksperci: prof. Bogumiła Rouba z Uniwersytetu Mikołaja Koperniku w Toruniu, dr Aleksandra Hola z Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, prof. dr hab. Antoni Ziemba z Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego oraz mgr Aleksandra Sobczyk, Przewodnicząca Sekcji Konserwatorów Dzieł Sztuki, członek Wojewódzkiej Rady Ochrony Zabytków w Gdańsku.

W czasie kontroli komisja zapoznała się też z warunkami przechowywania i eksponowania obiektu w sali ekspozycyjnej w Muzeum Narodowym w Gdańsku. Po oględzinach "Sądu Ostatecznego" w sali ekspozycyjnej i zapoznaniu się z wynikami badań, stwierdzono znaczne wahania wilgotności i temperatury wewnątrz gabloty oraz duże zmiany tych warunków w sali ekspozycyjnej. Temperatura powietrza w gablocie jest w miarę stabilna, natomiast temperatura we wnętrzu sali ekspozycyjnej wykazuje duże wahania, zwłaszcza w okresie natężonego ruchu podczas zwiedzania. Temperatura wewnątrz gabloty osiąga do 30 stopni Celsjusza.

Te czynniki mogą powodować naprężenia i odkształcenia drewnianej materii podobrazia. Samo podobrazie jest jednak wytrzymałe i stabilne ze względu na technikę wykonania i trwałość dębowego drewna.  Miejscowe odspojenia warstwy malarskiej występują w partii "Głowy Portinariego" i spęcherzenia na odwrocie prawego skrzydła. Wysokie zagrożenie może powodować praca obrazu w ramie.

Zapisy dotyczące stanu zachowania obrazu znajdziemy także w raporcie z badań, które w latach 2010-2013 prowadziła prof. Iwona Szmelter z ASP w Warszawie, mimo iż stan zachowania dzieła nie był ich głównym celem. Te badania potwierdziły ogólną dobrą kondycję obrazu z wyjątkiem złego stanu zachowania "Głowy Portinariego", namalowanej na cynie i wklejonej na tryptyk.

Warunki transportu i ekspozycji dzieła we Włoszech nie budziły zastrzeżeń PWKZ, jednak zbyt mała liczba danych pozwalających precyzyjnie i jednoznacznie ocenić obecną kondycję obrazu spowodowała, że PWKZ podjął decyzję nie pozwalającą na wywóz dzieła z kraju. W ciągu 30 dni po przeprowadzonej kontroli PWKZ wyda też zalecenia dotyczące ekspozycji obrazu w Muzeum Narodowym w Gdańsku.

 

17.09.2014
 

Nowa składnica konserwatorska w Gdańsku

Drukuj PDF

Mamy w Gdańsku drugą składnicę konserwatorską i to nie w byle jakim miejscu, tylko w czeluściach Bastionu św. Gertrudy w Gdańsku! W czwartek, 29 maja br., PWKZ podpisał z Gdańskim Zarządem Nieruchomości Komunalnych protokół przejęcia tego obiektu.

Powierzchnia bastionu to ok. 4000 m2. Nasz urząd na razie wykorzysta ok 500 m2, niewykluczone, że w miarę przybywania eksponatów, powierzchnię magazynową będziemy systematycznie powiększać. Co ważne, bastion ma teraz solidne zabezpieczenia przed dostępem osób niepowołanych, tak by "nie zakłócać spokoju" zgromadzonych w składnicy eksponatów.

Do nowej składnicy już zwożone są przede wszystkim duże kamienne elementy, które do tej pory znajdowały się na zapleczu kościoła św Jana w Gdańsku. To jeszcze pozostałości po gdańskich budowlach sprzed zniszczenia miasta w 1945 roku, m.in. gzymsy czy kamienne maski z elewacji. Na początek do nowej składnicy przewieziemy aż kilkanaście ton kamiennych elementów. W nowym miejscu składowania znalazły się już także drzwi z Dworu Fischera w Gdańsku Nowym Porcie i jednego z domów podcieniowych na Żuławach.

- Do tej pory Bastion św Gertrudy nie miał praktycznie żadnej funkcji, nikt też nie miał pomysłu jak można go wykorzystać - mówi Dariusz Chmielewski, PWKZ. - W naszej pierwszej składnicy, która znajduje się w parku oliwskim nie mieliśmy miejsca, by składować tak duże obiekty. Tym bardziej, że będą nam przybywać nowe. W "Gertrudzie" na pewno znajdzie się miejsce dla zabytków chociażby z terenów należących do Stoczni Gdańskiej, które nie zostaną wykorzystane przez inwestorów. Dzięki temu nie zginą. Będzie można zagospodarować je w innych miejscach. Do nowej składnicy możemy także przyjmować zabytki z zasobów Miejskiego Konserwatora Zabytków w Gdańsku.

 

29.05.2014
 

Dotacje przyznane

Drukuj PDF

Pomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków przyznał dotację na zabytki ruchome oraz nieruchome w roku 2014. Dotację otrzymały podmioty, które w postępowaniu otrzymały 60 punktów i więcej.

Lista dotacji - zabytki ruchome, rok 2014 (xls)

Lista dotacji - zabytki nieruchome, rok 2014 (xls)

17.04.2014
 

Urząd zmienia siedzibę

Drukuj PDF

Pomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków zawiadamia o zmianie  adresu siedziby.

Od dnia 14 kwietnia br. Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Gdańsku (wszystkie wydziały) przyjmować będzie klientów w nowej siedzibie przy ul. Pohulanka 2, 80-807 w Gdańsku.

Numery telefonów pozostają bez zmian.

1.04.2014

 

Ponad 240 reliktów stoczniowych w ewidencji zabytków

Drukuj PDF
Pomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków w poniedziałek 24 marca br. włączył do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków ponad 240 obiektów zinwentaryzowanych na terenie Stoczni Gdańskiej. W ewidencji znalazły się m.in. stoczniowe hale, żurawie, budynki, pochylnie, elementy infrastruktury (np. polery, latarnie, torowiska), a także urządzenia i maszyny (np. suwnice, tokarki, frezarki czy strugarki poprzeczne).

Wpis do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków (która stanowi obligatoryjną podstawę tworzenia Gminnych Ewidencji Zabytków) oznacza, że wszelkie prace budowlane i rozbiórkowe przy zabytkach nieruchomych w niej ujętych  wymagają uzgodnienia z konserwatorem zabytków.

- Obiekty ujęte w WEZ to baza, którą możemy na bieżąco weryfikować, gdy spłyną do nas następne karty zinwentaryzowanych obiektów - mówi Dariusz Chmielewski, PWKZ. - Wśród zabytków, które w ten sposób chronimy znalazły się zarówno te pochodzące z połowy XIX wieku, w większości są to budynki, jak i np. maszyny i urządzenia z lat 30.,40., 50, i późniejszych. Niektóre obiekty pochodzą nawet z lat 70. XX wieku stanowią jednak spójną całość z pozostałymi elementami stoczniowej infrastruktury, dlatego też wymagają ochrony. Dzięki wpisaniu tych obiektów do ewidencji będziemy mieli  kontrolę nad procesem inwestycyjnym na stoczniowych terenach, tak by uchronić najcenniejsze rzeczy, a inwestycje mogły odbywać się bez szkody dla zabytkowej stoczniowej substancji.

Włączenie zabytków do ewidencji jest czynnością materialno-techniczną, której nie poprzedza procedura administracyjna z udziałem stron postępowania. Zarówno włączanie jak i wyłączanie obiektów z ewidencji jest wyłącznym uprawnieniem WKZ oraz Wójtów, Burmistrzów lub Prezydentów, którzy czynności te prowadzą w uzgodnieniu z WKZ.

Podstawą dla stworzenia ewidencji dla terenów stoczniowych stała się akcja realizowana przez ECS. Po zgromadzeniu kart ewidencyjnych komisja robocza złozona z przedstawicieli ECS, NID, MKZ i WKZ dokonała selekcji obiektów, które zostały ujęte w WEZ. Zarówno zarówno WEZ jak i GEZ poddawane są stałej aktualizacji i korektom, jest to proces dynamiczny.

25.03.2014

 


Strona 1 z 9